Koniec
W falującym wrzosów bezkresie
o mglistym poranku
w spaceru dal niesie
moc miłości posępnych kochanków
Dokąd to wiedzie w milczeniu
ich droga? Skąd w nich tyle smutku,
a w duszach pożoga? W cieniu
dusz ich dzieło dochodzi do skutku.
Nie są zeń szczęśliwi a w ich duszach słońca
tyleż samo co w owej posępnej krainie.
Dla wieków historii, dla świata, już końca
dzień nadszedł, życie trawiąc budyniem.
Wojna trwała lata a przegrane bitwy
na ludzkości honorze brudną plamą krwi.
Nie pomogła zaraza ni pucze i sitwy
Z kosmosu zagłada w ziemskich trzewiach tkwi.
I jednej tylko myśli ich wiara się ima
I w sercach rytmem dudni pogrzebowy chór.
Bitwa już przegrana lecz wojna trwa i ma
swoje zwroty. Efektem wszystkich stworzeń mór.
Jeśli przetrwać nie możesz i silny twój wróg
A nadzieje tak wątłe jak jedwabna nić
Nie pozwól choć na to by daremnie cię zmógł,
By choć twoją śmiercią i on przestał żyć.
W falującym wrzosów bezkresie
o mglistym poranku
w spaceru dal niesie
moc miłości posępnych kochanków
Dokąd to wiedzie w milczeniu
ich droga? Skąd w nich tyle smutku,
a w duszach pożoga? W cieniu
dusz ich dzieło dochodzi do skutku.
Tu, gdzie stary las ginie w oparu odmęcie
I zwierz nawet z lękiem wychodzi na żer
Jawi się wybawienie, jak różdżka, zaklęcie
Co dwie populacje wyrówna do zer.
I mkną kochankowie w bezszelestnym kroku
I już nie wstrzyma ich miłość, ni lęk
Straszna jasność nastąpi już zaraz po zmroku
I zagłady wrzasku rozlegnie się dźwięk.
Tutaj bowiem przez lata, pod osłoną mgieł
Na pochybel ufolom, na ich klęskę i zgon
Tłuczek-tłuczków stawał, dzieło wszelkich dzieł
Co uderzy raz tylko, w ziemski kruchy dzwon.
I pęknie ta zbolała nieszczęsna planeta
I tak się rozpadnie we wszechświata pył
Z Nowej Zelandii zaś zrodzi się kometa
A na niej Jan Pająk dumnie będzie tkwił.
Z kiślowym ogonem świecącym na niebie
Pędzić z dumą będzie przez wszechświata kres
Póki gdzieś nie znajdzie planety dla siebie
Póki nie osuszy żalu słonych łez.
03.12.2003 (dejf)
Powrót do Sekcji kulturalnej
Dodaj opinię
|
Pokaż wszystkie
|
|
[RND] Zauważcie emocjami, słowo
|
|
Zauważcie zwłaszcza jak Agacie zadrżał głos gdy wymawiała słowo pył w wersie: "I tak się rozpadnie we wszechświata pył". Nie jest łatwo zapanować nad swoimi emocjami, gdy wchodzi w grę zniszczenie naszej ukochanej Ziemi... |
| Skomentuj
|
|
|
[RND] kisielu piekne. kisielu
|
|
piekne. [a Dave'owi trzeba przepisac troche wiecej kisielu prozakowego] |
| Skomentuj
|
|
|
|
|
[RND] że uważam, goidna
|
|
uważam, że wersja dźwiękowa jest szczególnie goidna polecenia. |
| Skomentuj
|
|
|
bez komentarza
|
|
O ja kisiel, pewnie PWST skonczylas, nie? Opamietaj sie kobieto! |
| Skomentuj
|
|
|
[RND] niektorzy zmienalam, za
|
Ale plci to ja ostatni nie zmienalam, mimo ze co niektorzy zaczeli nazywac mnie Czarną Siostrą.
Atoli dzięki ci za posądzenie mnie o kobiecą wrażliwość. Ide poszukać implantow piersi w garażu... |
| Skomentuj
|
|
|
[RND] Szkoła Tłuczenia??? Szkoła
|
|
PWST = Państwowa Wyższa Szkoła Tłuczenia??? |
| Skomentuj
|
|
|